Geschiedenis

Uit onderzoek blijkt dat de eerste “soepmakers” in China uit de oostelijke provincies komen. Volgens bevindingen werden er rond 8000-7000 v. Chr. al soep gemaakt door het eten in water te koken totdat alle ingrediënten zacht zijn geworden. Dat werd dan samen met de bouillon opgegeten.

Sindsdien heeft iedere streek in China zijn eigen vorm van soep ontwikkeld. In de noordelijke provincies van China, waar het in de winter erg koud is, wordt nog steeds soep gemaakt op de prehistorische manier. Groenten en vlees (vaak lams- of rundvlees), wordt in water gekookt en op smaak gebracht en het gerecht wordt dan met rijst gegeten. Het eten van rood vlees en de soep houdt het lichaam warm en alle voedingsstoffen van de ingrëdienten die in de soep zijn opgelost maakt het lichaam sterk en bestand tegen de kou.

De westelijke provincies kennen ook hun eigen variant van soep die lijkt op dat van de noordelijke provincies, maar het weer daar is zachter en minder koud, dus gebruiken zij voor de soep meer groenten en lichtere vleessoorten als varkensvlees en kip.

In de zuidelijke provincies is het vaak warm en vochtig. Daar werd juist lichte soepen gemaakt om het lichaam te hydrateren en sterk te maken. Door het warme, vochtige weer verbruikt het lichaam veel energie en men wordt snel moe en lusteloos. Hier in deze streek is men begonnen om met kruiden soep te maken. Vanuit de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG) is het bekend dat veel kruiden de lichaamsfuncties goed ondersteunen en het immuunsysteem kunnen versterken. Door diverse combinaties te maken en verschillende ingrediënten toe te voegen, maakt men diverse soepen die geschikt zijn voor het hele gezin en voor verschillende jaargetijden. De kruidensoep die wij nu kennen, vindt zijn oorsprong dan ook uit de provincie Guangdong.